dinsdag 15 augustus 2017

Allemaal lieverds

Toch leuk om te horen waarom ik al een poosje niet op mijn Nederlandse Blog heb geschreven, dat doet een mens goed.

Mijn Engelse Blog heb ik wél bijgehouden met korte verhaaltjes die het resultaat zijn van 'verliefd' worden op foto's. En nee, ik heb het hier niet over foto's van knappe mannen. Alhoewel... op The Sitter ben ik best wel een beetje verliefd geworden. Beslist liefde op het eerste gezicht. Ik zag zijn foto op Instagram en viel als een blok voor zijn prachtige ogen en mond. Al schrijvend werd die verliefdheid heviger. Wat een cultuurschok toen ik aan het einde van het verhaal ineens in de 21ste eeuw terugkwam! Maar The Sitter mag voorlopig mijn desktop sieren.

Ik heb het over foto's van 'abandoned places and derelict houses'. En niet van de minste fotografen! Ik ben dan ook zo blij met diegenen die mij toestemming geven hun foto's te lenen voor mijn korte verhalen.
Abandoned (verlaten) huizen, fabrieken en zelfs laboratoria zijn over de hele wereld te vinden. Ook in Zweden waar ik korte tijd mocht vertoeven en ook ik heb mij 'schuldig'gemaakt aan het verkennen ervan. Maar zoals de erecode van deze wereldwijde groep verkenners luidt: "bewonderen, fotograferen maar met respect en niets meenemen".

Het Blog dat jullie nu bezoeken liep dus even achter, net als het schrijven aan mijn boek, Ik heb geen 'writers block', ik heb het gewoon even uit mijn hoofd moeten zetten. Neem van mij aan dat dit niet gemakkelijk is. Verhalen draaien nu eenmaal rond in mijn hoofd. De grote lijnen van mijn boek (de details noteer ik keurig in mijn schrift) en de korte verhalen die soms binnen een uur klaar zijn maar soms een paar dagen moeten groeien.

Waarom ik dan wel even 'afwezig' ben geweest? Deze zomer heb ik erg veel aanloop zoals dat heet; veel verwachte en onverwachte visite. Maar ook logées die veel gezelligheid en gesprekken meenemen. Sommigen heb ik lang niet gezien, anderen minder lang maar allemaal zeer welkom.
Ook de telefoon staat zelden stil. Er wordt wat gepraat in huize Helen!

En dan komt het punt dat mijn hoofd een beetje erg vol wordt en ik mijn laatjes 's avonds niet meer dicht krijg; er hangt van alles uit: losse notities, gesprekken, achterstallige huishoudelijke zaken zo
als de tuin, auto wassen, strijkwerk (dat ik als erg rustgevend ervaar, een soort therapie), de ergernis om een onwillige laptop in afwachting van de 'nieuwe' en 1000 en 1 andere kleine dingetjes die zich langzamerhand opstapelen.

Onder mijn lezers zullen ongetwijfeld mensen zijn die dit herkennen.

Het wordt tijd om terug te keren naar een vast ritme, mijn boek en naar Helen.
Maar eerst de lopende afspraken want eerlijk is eerlijk, mijn gasten zijn allemaal lieverds!

Helen

donderdag 3 augustus 2017

Bundel De Zon als eBook verkrijgbaar

Op 15 juli jl schreef ik hier al over de schrijfwedstrijd De Zon van Leessst Uitgeverij

https://www.bruna.nl/ebook/de-zon-9789491863097Tot mijn enorme verrassing en uiteraard grote plezier bevond ik mij onder de deelnemers wiens verhalen gepubliceerd werden. Met 'Brandende Getuige' hoorde ik bij de winnaars. Natuurlijk staat dit in de bundel De Zon. Maar ook 'Gemiste Warmte' is gepubliceerd.

De Zon heb ik intussen gelezen en ik werd getroffen door bijzondere verhalen en gedichten van de andere auteurs en beveel de bundel dan ook van harte aan. Zij is verkrijgbaar bij Bruna.nl (gewoon even op de link klikken).

Een andere fantastische reden om het eBook (3,95 Euro) aan te schaffen is dat er een gedeelte van de opbrengst naar het KWF Kankerfonds gaat. Doen dus!

Je komt direct bij het boekje door niet alleen op bovenstaande Bruna link te klikken, maar ook via de foto.

Ik wens jullie allemaal heel veel leesplezier!

Helen


dinsdag 25 juli 2017

Dat is andere koek!

Dat zijn statistieken!

Nu ben ik niet iemand van statistieken. Mijn goede vriend Jean Mercier is dat wel.
Jean en ik kennen elkaar uit de tijd van Skype. We kwamen elkaar regelmatig tegen op het gebruikersforum. Beiden waren we 'gebruikers' van het eerste uur en herinneren ons nog dat er "wel 1000 mensen tegelijk on-line waren!!" We waren niet direct verslaafd aan Skype maar het scheelde niet veel.

Tegelijk (met 1 dag verschil in het voordeel van Jean) zijn we in augustus 2006 een Blog gestart rond Skype.
Jean met Skypenumerologo (statistieken, en daar is hij goed in!) en ik met Skypelifestyle, toen nog niet wetende hoezeer Skype mijn leven zou beinvloeden; ik werd daar in 2007 namelijk ingelijfd als Head of Communities and Forum Operations en mocht 3,5 jaar deel uitmaken van een fantastische groep zeer gedreven en enthousiaste mensen.

Onze Blogs werden uitzonderlijk goed bezocht, we communiceerden ook met de lezers.
Ik kan niet in de bezoekersaantallen van Jean's Blog kijken maar bij mij waren er soms 160 bezoekers per dag. Een onderwerp werd zelfs 3841 keer bezocht.
Jean bleef bloggen, maar ik ben in 2010 gestopt, er kwamen andere dingen op mijn pad. Zo gaat dat in een leven.

Na 2010 heb ik zo nu en dan nog wel een privé Blog bijgehouden. Echter in het vroege voorjaar van dit jaar (2017) ontstond de wens een Helen Varras Blog te maken. Het Blog waar je nu bent.
Zoals ieder nieuw Blog, moet het naamsbekendheid krijgen en ook nog eens leesbaar zijn.  Een Blog moet groeien, je voedt het niet met water en met kunstmest maar met letters, woorden en zinnen. Daarbij komt nog dat Helen Varras (nog) niet zo bekend is als Skype..... ;-)

Omdat Engels een prachtige taal is, ik dit graag spreek en een groot deel van mijn (Facebook) vrienden zich buiten de Nederlandse grenzen bevinden, ben ik teruggekeerd naar het Skypelifestyle Blog en kwam daar tot de ontdekking dat het nog steeds bezocht werd met een gemiddelde van 30 clicks per week.
Ooit was ik van plan het Blog te verwijderen maar dit vond ik ineens zonde. In plaats daarvan heb ik het Blog aangepast en zet ik er nu voornamelijk mijn Engelstalige verhalen op. Vaak verhalen die hun bron vinden in foto's van verlaten huizen, schuren, bedrijfspanden. En niet zomaar foto's! De fotografen zijn stuk voor stuk begaafd. Jullie vinden hun namen, websites of Instagram accounts onder elk verhaal.

En warempel, de unieke clicks begonnen al snel op te lopen naar 90 per week, 180 en meer, dat is veel meer dan op 19 maart 2017. Hierdoor heeft het Blog vorige week de 50.000ste bezoeker gezien. Momenteel staat de teller op 50.504 unieke clicks.
De Amerikaanse bezoekers gaan aan kop met 16818 clicks, gevolgd door Rusland (5568) en Duitsland (2597). Australië staat onderdaan met 366 bezoekers.

Mijn Nederlandse Blog, gestart op 14 februari 2014, staat nu op 2643 unieke clicks. De Nederlanders aan kop met 1853. Daarna komen Amerika (337) en Duitsland (117). Ierland deelt samen met Engeland de laatste plaats.
Op beide Blog's staat Duitsland no. 3. Geen idee welke conclusie ik daar aan kan verbinden, het valt gewoon op. Misschien dat Jean dat weet.... ;-)

Nu kan ik jullie ook nog gaan lastigvallen met statistieken van platforms (Window's, Linux enz) en waarvandaan de bezoekers de Blog's hebben gevonden (Chrome, Firefox, Facebook, Instagram....), maar ik weet zeker dat ik hiermee niet jullie aandacht ga vasthouden. Bovenstaand zal al slaapverwekkend genoeg zijn geweest!

Ik was dus niet 'van de statistieken' maar moet eerlijk bekennen dat ik dit langzaam maar zeker wel begin te worden. Mijn statistieken zijn niet meer alleen maar nummertjes; ze leren mij welke Blog post's meer bezoekers trekken. Dat een aanhef zeker bijdraagt aan het aantal click's en dat #hastags en 'labels' wel degelijk hun nut hebben.

Maar waarom het verhaal The Camera op 1 dag ineens door 'half' Ierland werd gelezen, daar ben ik nog niet uit..... Het verhaal Dance! was een logischer keuze geweest voor dit gastvrije en bovenal muzikale volk!

Helen